پژوهشگران لهستانی می گویند که ابتلای مکرر به تب های عفونی، مقدار سلول های ایمنی T در سیستم ایمنی بدن را افزایش می دهد که این لنفوسیت های منحصربفرد توانایی شناسایی و حتی تخریب سلول های بدخیم سرطانی را دارند. امروزه ترس از سرطان بسیار همه گیر گردیده است، به خصوص به دلیل آن که ابتلا به این بیماری کشنده به همه چیز از مصرف شکر گرفته تا استفاده از تلفن همراه بستگی دارد.

طبق گفته موسسه ملی سرطان آمریکا، انتظار می رود وضعیت وحشتناک ابتلای حدود یک میلیون و 735 هزار نفر در ایالات متحده در سرانجام سال 2018 رخ دهد.

همین طور که پژوهشگران برای یافتن درمان ها کوشش می نمایند، یک مطالعه جدید از یک بازدارنده عجیب پرده برداشت. این مطالعه طولانی مدت، رابطه معکوس بین سابقه ابتلای فرد به تب های عفونی و احتمال ابتلا به سرطان را آنالیز کرد.

به نظر می رسد دفعات بیشتر ابتلا به تب های عفونی خطر ابتلا به سرطان را کاهش می دهد.

چندین دهه از مطالعات و مقالات پزشکی، الگوهای ارتباطی بین ابتلای مکرر یک بیمار به تب و توانایی جلوگیری از ابتلا به سرطان یا رهایی از آن را نشان داده است. با این حال، گویا تاکنون به این شواهد توجه نگردیده بود.

پژوهشگران دانشگاه نیکولاس کوپرنیکوس لهستان در حال حاضر بر اساس داده های تحقیقاتی و تجربی گذشته، به تجزیه و تحلیل آنچه که ممکن است باعث این رابطه معکوس طولانی مدت گردد، پرداخته اند. آنچه آنها کشف نموده اند ممکن است منجر به اقدامات جدید ایمونوتراپی یا ایمن درمانی سرطان گردد.

پژوهشگران با آنالیز اثر تب بر روی عملکرد ذاتی و سازگاری ایمنی بدن، تصمیم دریافتد بر یک حالت خاص از عملکرد سیستم ایمنی که شامل یک نوع سلول T است، تمرکز نمایند. این لنفوسیت ها معمولا به عنوان سلول های gd T شناخته می شوند.

آنچه که آنها کشف کردند این بود که قرار دریافت مکرر در معرض تب، توانایی این سلول ها را افزایش می دهد تا محیط را برای سلول های بدخیم سرطانی ناامن نمایند.

نتیجه مطالعه آنها اولین بار است که نقش بازدارنده این سلول ها را که در حال حاضر اولین خط دفاعی بدن در برابر بیماری های پاتوژنیک محسوب می شوند، در برابر سرطان تایید می نماید.

این مطالعه همچنین نقش بالقوه تب را در جذب میانجی های درون زاد کشف کرد که آنها هم می توانند به مبارزه با سرطان کمک نمایند. تب های عفونی، خط دفاعی طبیعی بدن علیه حمله خارجی است که به سیستم ایمنی بدن حمله می نمایند.

بدین ترتیب، هنگامی که یک حمله انجام می گردد، بسیاری از عناصر تقویت نماینده و محافظتی بدن، از جمله میانجی های درون زاد فعال می شوند. براساس این مطالعه، این میانجی های درون زاد تب، زیر ساختارهای متابولیک و انرژی را در سیستم ایمنی بدن در طول تب بازسازی می نماید.

در سرانجام، نویسندگان نتیجه می گیرند که سلول های gd T با ویژگی های منحصر به فردی که آنها را قادر می سازد تا فرآیندهای بازدارندگی سرطان مانند نظارت بر ایمنی و حتی حمله به سلول های سرطانی بدخیم را انجام دهند، در مبارزه و حتی پیشگیری از ابتلا به سرطان نقش مهمی ایفا می نمایند.

ابتلا به تب، به افزایش قابل توجه مقدار این سلول های gd T کمک می نماید و در نتیجه باعث کاهش چشمگیر خطر ابتلا به سرطان می گردد.

این یافته ها می توانند تمرکز کنونی غالب روش های ایمونوتراپی سرطان متکی بر سلول های آلفا/بتا T را به روش های شامل سلول های gd T تغییر دهند. مهم تر از همه، آنها ممکن است مردم را به ابتلا به آنفلوآنزا متقاعد نمایند.

نتیجه‌گیری:

پژوهشگران دانشگاه نیکولاس کوپرنیکوس دریافتند که تب‌های مکرر باعث افزایش سلول‌های خاصی به نام gd T می‌شوند؛ سلول‌هایی که می‌توانند محیط را برای سلول‌های سرطانی ناامن کنند و حتی آن‌ها را از بین ببرند. این یافته‌ها نه‌تنها نقش بازدارنده این سلول‌ها را در برابر سرطان تأیید می‌کند، بلکه می‌تواند مسیر جدیدی برای ایمونوتراپی باز کند. البته این به معنای آن نیست که باید عمداً به دنبال تب برویم، اما نشان می‌دهد سیستم ایمنی بدن وقتی با تب‌های عفونی روبه‌رو می‌شود، دفاع قوی‌تری در برابر سلول‌های بدخیم پیدا می‌کند. این موضوع می‌تواند نقطه شروعی برای تحقیقات بیشتر در درمان‌های مبتنی بر سیستم ایمنی باشد.