چگونه در خصوص مسائل با بچه ها صحبت کنیم؟ این موضوعی است که الگوی ذهنی و رفتاری کودک شما را شکل می دهد و او را برای زندگی آماده می سازد.

تعریف مسائل در زندگی چیست؟

منظور از مسائل مشکل، رویدادها و شرایطی هستند که پذیرش و سازگاری با آنها برای اکثریت مردم کار چندانساده ای نیست. در رویارویی با موضوعاتی مانند مرگ، طلاق، مهاجرت، جا به جایی منزل و...که درک و فهم آن ها برای بچه ها سخت است به خاطر سپردن و رعایت نکات زیر می تواندکمک نماینده باشد.

سن، میزان پختگی و سطح رشدی کودک را درنظر بگیرید. بچه ها در سنین مختلف توان متفاوتی برای پردازش اطلاعات، بیان کلامی وانتزاعی و سطوح مختلفی از تحمل ناکامی دارند.

واکنش والدین به حوادث زندگی تاثیر بسیاری بر چگونگی رفتارهای کودک دارد. بچه ها واکنش پدر و مادر را در برابر رویدادهای آسیب زا مشاهده و درک می نمایند . درواقع چگونگی پاسخ بچه ها به این حوادث به واسطه پاسخ های والدین تعیین می گردد.

تا جایی که امکان دارد باید هر دو والددر این گونه بحث ها شرکت داشته باشند. این بحث ها باید در موقعیت هایی صورت پذیرد که امکان قطع شدن آن ها کمتر وجود داشته باشد (مثلا ماشین جای مناسبی است که نوجوانان می توانند هنگام رانندگی پدر یا مادر خود به راحتی با آنها صحبت کند.)

وقتی بچه ها از حادثه ای آزار می بینندیا متاثر می شوند، ممکن است در خصوص آن صحبت نمایند یا رفتارشان دستخوش تغییر گردد. ارتباط خوب میان والدین و فرزندان باید در سنین پایین (سال های پیش دبستانی) شروع گردد طی زمان پرورش یابد و غنای بیشتریپیدا کند. هنگام بروز یک پدیده بحرانی و سخت ارتباط به سرعت قابل ایجاد نیست.

درادامه به بعضی بایدها و نباید هایی که والدین بهتر است برای صحبت با بچه ها از آن هاپیروی نمایند می پردازیم.

بایدها و نبایدهای رابطه والدین و فرزندان

بایدها

• به حس درونی خود به عنوان پدر یا مادر اطمینان کنید.
• قبل از صحبت با بچه ها پیغام ها و افکارخود را سازمان دهی کنید.
• پیغام های ساده و تعیین بدهید.
• صادق باشید.
• به دقت به صحبت های کودک گوش کنید و سوالات او را پاسخ دهید (زمان زیادی را به این امر اختصاص دهید.)
• آماده باشید و سعی کنید پاسخ ها و سوالات کودک را پیش بینی کنید.
• واکنش های بچه ها را مشاهده کنید، اگر کودک گیج آشفته و مقاوم است آرام باشید.
• بدانید که کودک ممکن است احساسات و هیجانات مخلوطی داشته باشد (مثلا از پدر عظیم خشمگین باشد که چرا مرده است.)
• راه های ارتباطی را باز نگه دارید. کودک غالبا احتیاج دارد در خصوص آینده صحبت کند. او زمان کافی می خواهد تا بتواند اطلاعات را به شیوه خود پردازش کند.

نباید ها

• وقتی کودک آشفته است با او درمورد مسائل پیچیده صحبت نکنید.
• وقتی کودک ناراحت است یا روز واقعا بدی داشته مسائل سخت را به میان نکشید.
• نصیحت یا موعظه نکنید و مراقب آهنگ کلام خود باشید.
• از کودک سوالات خیلی مستقیم نپرسید؛ به او اجازه بدهید سوالات خود را بپرسد.
• به کودک اطمینان کاذب ندهید؛ به او دروغ نگویید.
• دیگران را مقصر قلمداد نکنید (مثلا درجریان جدایی با طلاق والد دیگر را محکوم نکنید.)
• اگر کودک خیلی لجباز یا عصبانی شده است بحث را ادامه ندهید.

نتیجه‌گیری:

گفت‌وگو درباره‌ی مسائل سخت با کودکان، مهارتی است که باید از سال‌های پیش‌دبستانی شروع شود و به مرور عمیق‌تر گردد. وقتی پیام‌ها را ساده، صادقانه و متناسب با سن کودک منتقل کنید، به حرف‌هایش گوش دهید و فضای امن برای پرسش‌هایش باز بگذارید، او احساس امنیت بیشتری می‌کند و بهتر می‌تواند با شرایط کنار بیاید. به یاد داشته باشید که اجتناب از نصیحت، دروغ یا مقصر دانستن دیگران و همچنین انتخاب زمان مناسب برای صحبت، تأثیر این گفت‌وگوها را چند برابر می‌کند. ارتباط باز و صبورانه، بهترین هدیه‌ای است که می‌توانید به فرزندتان برای رویارویی با زندگی بدهید.